Ertuğrul’un Annesi Kim? Bir Hikâye, Bir Duygu…
Ertuğrul’un annesi kimdi, gerçekten kimdi? Bu soruyu ilk defa sormadım. Aslında, yıllarca Kayseri’nin arka mahallelerinde, apartmanların sessiz duvarları arasında yaşadığım hayatta, her insanın içinde bir sır barındırdığına inandım. Ama Ertuğrul’un annesi, beni yıllarca derinden etkilemiş biriydi. O, yalnızca “Ertuğrul’un annesi” değildi; o, bir annenin yüzünden okunan gizemli bir hikâyeydi.
Yıllarca gündelik yaşantının içindeki, kırık dökük duvarlar, nehir kenarındaki yapraklar gibi savrulan duyguların arasında, bir parça huzur aradım. Ama o huzur, hep biraz daha uzak oldu. Ertuğrul’un annesinin kim olduğunu merak etmek, sadece bir merak meselesi değil; aslında içimdeki boşluğu doldurmaya çalışan bir duyguydu.
Bir Akşamüstü, Başlayan Bir Soru
Bir akşamüstüydü. Kayseri’nin o serin havasında, herkes evinin içinde kendi dünyasına çekilmişti. Ben ise evde, birkaç sayfa yazı yazmaya çalışırken birden gözüm, o gün duyduğum bir şeyle uyandı. Ertuğrul’un annesinden söz ediliyordu… “Ertuğrul’un annesi kim?” diye sordum içimden, bu sorunun ne kadar yerinde olduğunu tam olarak anlayamamıştım. Yine de kafama takıldı. Ama bunu kimseye sormadım. Bazen insan, doğru soruyu zamanında sormaz, değil mi? Belki de yanlış zaman.
Çok geçmeden, yine Kayseri’nin o küçük, sakin mahallesinde yürürken, bir şey oldu. Her şey sanki yavaşlamıştı. Herkes günlük hayatına devam ederken, bir an yalnız kaldım. İçimde beliren o boşluk, birden fazla şeyin birleşmesiyle daha da büyüdü. Ben de o boşluğu, “Ertuğrul’un annesi kim?” sorusuyla doldurmaya karar verdim. Artık, bu soruyu sormak bir ihtiyaç haline gelmişti.
İçimden bir ses: Evet, sormalısın. Çünkü belki de hayatında gerçekten önemli birini anlamıyorsun…
Ben: Evet, belki de… ama kimseye bunu söyleyemem ki.
Hayatına Yansıyan Bir Yansıma
Ertuğrul’un annesinin kim olduğunu anlamak, aslında yalnızca onun kimliğini değil, tüm mahalleyi, tüm hayatı daha iyi anlamama neden oldu. Bir akşam, başka birini konuşturuyordum. Kendi küçük dükkanında alışveriş yapan bir kadındı. Adı Fatma’dı. Onunla sohbet ederken, birden konu Ertuğrul’un annesine geldi.
Fatma abla, gözlerini hafifçe sağa kaydırarak, gözlerinde beliren bir hüzünle şöyle dedi:
“Ertuğrul’un annesi, öyle bir kadındı ki, ondan çok şey öğrendim. Ama onu tam olarak tanıdığımı söyleyemem. Çünkü hep bir mesafe vardı…”
Bir anda zihnimdeki tüm sorular birleşti. O mesafe… Bunu hepimiz hissediyorduk. Ama birini tanımak için ne kadar zaman gerekiyordu? Bu kadar kısa bir konuşma bile, içimde bir yankı bırakmıştı.
İçimdeki ses: Hayal kırıklığı var. Ama bazen, insanlar mesafeli olurlar, bu onların kendilerini koruma şeklidir. Kim bilir?
Ben: Evet, belki de… Ama içimde bir umut var. O umut da her geçen gün büyüyor.
Ertuğrul’un Anneleri
Ertuğrul’un annesi, hem herkesin tanıdığı biri, hem de kimse tarafından tamamen bilinmeyen biriydi. Fatma abla, onu anlamış gibiydi. Ama kimse tam olarak açıklayamıyordu. O gün akşam, ben de mahallenin sakinlerine doğru yürürken, aklımda tek bir düşünce vardı:
“Ertuğrul’un annesi kimdi? O kadar büyük bir sır mıydı? Neden bu kadar gizemliydi?”
Bir gün, akşamüstü yine her zamanki gibi iş çıkışı yürüyordum. Kafamda milyonlarca düşünce vardı. Birden, Ertuğrul’la karşılaştım. O gün, içimdeki tüm duyguları dışa vuracak kadar açık hissettim. İçimden gelen şeyleri ona söyledim:
“Ertuğrul, annenden çok şey duydum. Hep gizemli biri olarak anlatılıyor. Peki, gerçekte kimdi annem?”
Ertuğrul, hafifçe başını eğdi, derin bir nefes aldı ve sonra sakin bir şekilde dedi:
“Annem, hayatta sessiz ama her zaman etkili bir kadındı. Hep kendini geri planda tutardı. Ama biliyor musun? Ben onu tam olarak anlayamadım. Bazen, birinin gerçekte kim olduğunu anlamak için yeterli zamanı bulamayabilirsin.”
İşte tam o an, bu soru, bu yanıtla çözülmeye başlamıştı. Ertuğrul’un annesi, sadece bir anne değil, hayatta kalmak için sessizce savaşan bir kadındı. Sessizliğinde bile, hayatına yansıyan bir derinlik vardı.
İçimdeki ses: Bunu biliyordum! Bazen, en sessiz insanlar, en büyük izleri bırakırlar.
Ben: Evet, Ertuğrul, belki de… belki de annesinin sessizliğinde çok şey vardı. O, kimseye açıklamadan, belki de sadece yaşanması gereken bir hayatı yaşadı.
Bir Annenin Gücü
Ertuğrul’un annesi, söz konusu Ertuğrul olduğunda her zaman onun arkasında durdu. O kadar gizemli, o kadar sessizdi ki… Ama bir annenin gücü, bazen sözlere ihtiyaç duymaz. Ertuğrul’un annesi, hiçbir şey söylemeden her zaman yanında durdu. Bunu gördükçe, sadece bir kadının gücünü değil, insanın hayatındaki en önemli şeyin sevgi olduğunu daha iyi anladım. Her şeyin olduğu gibi, anneler de her zaman durduğunda, ardında çok fazla şey bırakırlar.
O günden sonra, Kayseri’nin sokaklarında yürürken, Ertuğrul’un annesinin kim olduğunu bir kez daha düşünmedim. Çünkü bazen, insanın kim olduğunu, nasıl yaşadığını anlatmak, ne kadar açık olduğunu değil, ne kadar sessiz kaldığını gösterir.
İçimdeki ses: Evet, belki de… bazen bir kadının kim olduğunu bilmek için, hayatını sadece izlemek yeterlidir.
Sonuç: Ertuğrul’un Annesi Kim?
Ertuğrul’un annesi kimdi? O, yalnızca bir anne değil, bir sırrın, bir gücün sembolüydü. Bazen hayatta tanımadığın biri, seni en derin şekilde etkileyebilir. Belki de Ertuğrul’un annesiyle tanışmadım. Ama onu anlamak, içimde her geçen gün büyüyen bir duygu haline geldi. Çünkü bir annenin sevgisi, bir insanın gerçekte kim olduğunu anlamanın tek yoluydı. O yüzden, kimseye söylemeden, sadece duygularıma kulak vererek, Ertuğrul’un annesini tanıdım.